Dag 2: rondrit

Vandaag blijf ik in hetzelfde hotel, dus kan ik rond 9:00 met alleen mijn kleine rugzak op pad. Op het station van Luzern haal ik een stempelboekje (en een stempel) van de Grand Train Tour op. De Grand Train Tour is de combinatie van alle panoramatreinen in Zwitserland, waarvan ik er deze reis een groot deel ga nemen. Vandaag zit ik echter alleen in gewone treinen. 

Eerst ga ik richting Zurich. Daar haal ik meteen mijn tweede stempel op. Ik wilde kort nog even buiten rondkijken, maar het station is zo groot dat ik snel weer terug moest om mijn volgende trein te halen.

Deze ging naar de Rheinfall. Dit is de grootste waterval van Europa. Er is een entreeprijs van 5 frank om naar het uitkijkpunt te lopen, maar dit schrikt niet veel mensen af, want het is best druk.

Ik twijfel even over ik een boot wil nemen die vlak bij de waterval komt, maar omdat er nog meer op het programma staat laat ik het toch maar.

De reis gaat verder naar Schaffhausen. Onderweg realiseer ik me dat de stempel van Schaffhausen niet in Schaffhausen op te halen is, maar bij de waterval. Maar dan wel aan de andere kant van de rivier (had ik toch die boot moeten nemen). Teruggaan gaat niet meer, dus de foto's moeten maar dienen als bewijs. Ik plaats wel een digitale stempel in de bijbehorende app, want de codes daarvoor zijn ook online te vinden.

Dan snel door naar St. Gallen. Deze route duurt twee uur en gaat onder andere langs de Bodensee.

In St. Gallen maak ik een excursie naar de bibliotheek van de Abdij. Ik laat mijn tas achter in een kluisje en stap met de verplichte sloffen over mijn schoenen de bibliotheek binnen. 

De globe komt uit het einde van de 16e eeuw, interessant om te zien hoe veel toen nog onbekend was. De opgestelde boeken zijn vooral hymnes en andere muziek, natuurlijk de grootste bezigheid van de monniken. Achterin de bieb staat ook een Egyptische mummie opgesteld, maar hier mag geen foto van gemaakt worden.

Met het ticket voor de bibliotheek mag ik ook de kelder in. Hier mogen helemaal geen foto's gemaakt worden, maar het is een soort klein museum met meer geschriften en objecten, waarin St. Gallen het middelpunt van de wereldgeschiedenis lijkt te zijn. Zo is er ook een connectie met Karel de Grote en Alcuinus..

Teruglopend naar het station kom ik ook nog langs wat moderne kunst buiten. 

Daarna gaat de reis weer terug naar Luzern, weer een stuk van ongeveer twee uur. Ik kom om 18:30 weer aan, dus onderweg reserveer ik vast bij een restaurant. Mijn eerste keuze had geen tafels voor 1 beschikbaar, maar bij Wirtschaft zur Ente. 

Als ik daar aankom zitten er alleen twee groepen mannen (inclusief laptops met excel op tafel). Het personeel is heel vriendelijk en vraagt mij ook of ik hulp nodig heb met het menu. Deze is handgeschreven, dus mensen hebben moeite gehad met google translate. Maar dat is niet nodig. Ik bestel de tomatensoep en de kalfslever met rösti. Allebei erg lekker. Als ik bijna klaar ben, komt er toch nog een grote toeristengroep binnen. (Ook grappig: de begeleidster van de groep neemt een tafel alleen, zo ver mogelijk van de rest vandaan).

Ten slotte loop ik nu toch naar de Leeuw van Luzern.

Dit beeld is gemaakt ter ere van de leden van de Zwitserse Garde, die omkwamen bij het beschermen van Lodewijk de 15e en Marie Antoinette, tijdens de Franse Revolutie.