Dag 6: Glacier Express

Na twee nachten Zermatt moet ik weer verder. Vandaag neem ik de langzaamste sneltrein ter wereld, de Glacier Express. In 8 uur rijden we, met een gemiddelde snelheid van 38km/h, naar St. Moritz.

Voordat we de trein in mogen, wordt gecheckt of je een stoelreserving hebt. Sommige mensen krijgen daarbij de mysterieuze boodschap "I will speak to you later" te horen. Ik gelukkig niet, en ik heb ook nog steeds geen idee waar dit over ging.

Ik heb weer een plaats aan het raam. Tegenover me zit een koppel uit Hongarije, waarvan de man toevallig bij de Nationale Nederlanden heeft gewerkt. Naast me zit een meisje die ook alleen reist. 

Tijdens de reis gaat er af en toe een gong, waarna je naar feitjes kan luisteren via een koptelefoon. Bijvoorbeeld dat Ritz, van de hotels, uit deze regio komt, of dat ze vroeger schuine glazen gebruiken in de Glacier Express, zodat ze bij een helling niet overlopen.

Tegenwoordig gebruiken ze normale glazen (je kan wel schuine als souvenir krijgen). Maar we worden alsnog goed bediend. Regelmatig komen er mensen langs om te vragen of je nog wat wil drinken. Ik bestel ook een erwtensoep als lunch.

Ik Chur stappen mijn drie buren uit, net als de meeste anderen in de trein. Hierna is de goede service ook afgelopen. In de laatste twee uur worden alleen nog wat overgebleven glazen opgeruimd. Het uitzicht blijft wel prachtig.

In St. Moritz aangekomen lijkt het heel even of ik nog langer in de trein moet blijven: de deur gaat niet open. Ik had hem in Chur al meerdere keren open en dicht horen gaan, dus ik denk dat hij daar geforceerd is. Zelfs de noodopening werkt niet. Andere deuren gelukkig wel:)

Eenmaal op het perron zie ik meteen een pendelbusje van mijn hotel staan. Dit hotel, Laudinella, is het modernst ogende tot nu toe. Voor het eerst heb ik een kaart ipv een sleutel voor mijn kamerdeur. Maar wel volop in verbouwing. Helaas daardoor deze keer geen mooi uitzicht, maar een bouwplaats voor mijn raam. In tegenstelling tot wat je bij zo'n modern hotel zou verwachten, is de wifi bagger.

Wel fijn: het is een groot complex met meerdere restaurants, dus voor het eten kan ik makkelijk terecht.